anneler ve kızları.

- bak böyle...
- haa tamam biliyorum onu evet yapıyorum.
- oha daha bişey söylemedim ki?
- tamam ben anladım ama.
- iyi bari arada yap unutma
- tamamdır.


- anne hatırlıyor musun birinci sınıfın ilk gününde sana " tamam ben alıştım servisimi de öğrendim artık gidebilirsin." demiştim ya? sen de zar zor ikna olup gitmiştin?
- evet? ama 4. dersten sonra gittim abartma.
- ya sen ne biçim annesin ufacık çocuğun sözüyle gittin? (ahjsdfgsdhjfg) çok yalnız hissettim ben kendimi hatta tenefüsten sonra sınıfımı şaşırdım başka sınıfa girdim sonra buldum kendi sınıfımı. ilk depresyonuma o zaman girdim.
- ay gözde bi saçmalama hadi kalk da kahvaltı yapalım. (klasik annem.)
- öp o zaman.


- ya anne bu nasıl öpücük?
- beğenemedin mi? çok bile sana.
- bi gün seni öpeyim diye yalvaracaksın ben de böyle öpünce anlarsın (ajskdhf)


- dün sana sürpriz yapayım dedim bütün kızlar ağası hanını dolaştım. mümkün değil yüzüğünün aynısnı bulamadım.
- yeaaa yaptıralım mı aynısından?
- konuştum biriyle yaptıralım evet. kaç yıl oldu?
- emre yoktu. (evet hayatımızda emre'nin olmadığı koca bir on yıl var.)
- vay canınaaa
- hatırlıyor musun o gün üzerimde ne olduğunu?
- ne vardı?
- bana diktiğin beyaz bluz gibi bişe buruşuk kumaştan. böyle karpuz kollu filan?
- heaa evet barçın'da görmüştüm aynısını. ama benim diktiğim daha güzeldi. (bence de) ayrıca o buruşuk kumaş değil. altında da mavi pantolonun vardı.
- evet göbeğim açık kalıyordu biraz. aaa ikimize de aynı kumaştan elbise dikmiştin? beraber giyip çıkıyorduk onu hatırladın mı?
- şimdi hatırladım evet. okula yeni başlamıştın o ara. ben sana ne çok şey dikmişim.
- evet keşke şimdi de diksen (asdhfs odun mode on)
- aman uğraşamam hadi geç kaldık kahvaltı yapalım.
- önce öp? (aashdfgh)